Love & Laugh

Λαμπιόνια φως και μουσική, σε μια παράσταση ολόιδια με άλλες, εκεί στου τσίρκου τη σκηνή, είναι ένας κλόουν που πέφτει από τις σκάλες Φοράει καπέλο αστραφτερό, Και μοιάζει να’ χει τόσο κέφι. Γελάει, παίζει σαν μωρό, Χορεύει ασταμάτητα χτυπώντας ένα ντέφι. Γέλα κλόουν, αυτό σου ζητούν, Όλοι τώρα μαζί σου γελούν, Γέλα κλόουν, γέλα ξανά, Κρύψε το δάκρυ αυτό που κυλά. Μη σταματάς, αυτό σου ζητούν, γέλασε κλόουν ξανά και ξανά, κανείς δεν νοιάζεται αυτούς που πονούν, με σένα, με μένα, γελούν δυνατά. Λιγάκι ακόμα… γέλα ξανά, τελειώνει η παράσταση, λιγάκι κρατήσου, άκου τους τώρα…γελούν δυνατά, σε λίγο του τσίρκου τα φώτα θα σβήσουν. Και τότε κλόουν, σ΄αφήνω να κλάψεις , καθώς εκείνοι θα φεύγουν γεμάτοι χαρά, τότε, μονάχος μπορείς να ξεθάψεις, το δάκρυ που κρύβεται μες την καρδιά. Και τότε κλόουν, μπορείς να ουρλιάξεις , πετώντας μακριά αυτή τη στολή. Μες τον καθρέφτη μπορείς να κοιτάξεις και να τρομάξεις απ΄την θολή σου μορφή. Και ο καθρέφτης κομμάτια θα σπάσει, όπως το γ...

Είδα έναν Έρωτα χτες, είπε το κορίτσι -Τι ήταν ; Ρώτησε το αγόρι Έχουν την ίδια ηλικία, πέντε έξι χρόνων -Έλα να σου δείξω λέει, το κορίτσι Ξαπλώνει στη χλόη -Έλα τώρα από πάνω μου! Λέει στο αγόρι Το αγόρι, σκύβει, ξαπλώνει πάνω στο κορίτσι -Είσαι πολύ βαρύς! Λέει το κορίτσι. Πήγαινε λίγο στο πλάι Μένουν ξαπλωμένα, ακίνητα -Αυτό είναι Έρωτας, λέει το κορίτσι -Ποσό κρατεί ;  Ρωτάει το αγόρι -Πολύ λίγο, λέει το κορίτσι Σε λίγο σπρώχνει το αγόρι -Αυτό είναι ο Έρωτας,   λέει Σηκώνονται όρθια, το αγόρι λέει -Αυτό ήταν όλο; Τίποτα δε κατάλαβα -Τα αγόρια πότε δε καταλαβαίνουν λέει το κορίτσι. Μονάχα τα κορίτσια καταλαβαίνουν Το αγόρι σωπαίνει λέει απότομα - Όμως κι εγώ κατάλαβα!  -Τι κατάλαβες; ρωτάει το κορίτσι. -Δε ξέρω, λέει το αγόρι -Εκεί λέει το κορίτσι ξέρεις που , κάτι, εκεί -Ναι εκεί, λέει το αγόρι -Όμως δε μπορεί να κρατήσει παραπάνω; Να μείνουμε λίγο παραπάνω;   -Όχι λέει το κορίτσι. Τόσο κρατεί ο έρωτ...

Ο όρος αυτός υπονομεύει μια ενέργεια που γίνεται από ένα άτομο προς όφελος κάποιου τρίτου, χωρίς να έχει ο ίδιος ο δότης συμφέροντα και οφέλη. Που υπάρχει αυτή η έννοια στον κόσμο μας; Διάβασα διάφορα για την ανιδιοτέλεια και μετά σκέφτηκα... Μα, φυσικά και υπάρχει! Εδώ, στον κόσμο, έξω στην φύση! Η άνοιξη λοιπόν είναι η εποχή της ανιδιοτέλειας. Έτσι λοιπόν τα λουλούδια ανθίζουν προς όφελος όλων μας. Παρουσιάζονται χρωματιστά διάσπαρτα ή κάπου οργανωμένα και ομορφαίνουν το τοπίο μας, μας φτιάχνουν την διάθεση προμηνύουν το καλοκαίρι. Ωστόσο τα ίδια δεν περιμένουν τίποτα από κανένα, ίσως ελπίζουν απλά για μια βροχούλα μια στο τόσο, αλλά δεν έχουν κάποιο προσωπικό όφελος. -Μα, τι προσωπικό όφελος θα μπορούσε να έχει ένα λουλούδι; Παρατηρώ επίσης αυτή την εποχή έξω στην φύση ζωάκια. Πολλές μονογονικές οικογένειες ζώων οπού κάθεται η θηλύκια γατούλα και θηλάζει τα γατάκια της, τα χελιδονάκια που εναλλάξ τα ταΐζουν οι γονείς τους με διάφορα χορτάρια και σκουλήκια χωρίς να...

" Τι κρίμα για σένα αν πιστεύεις πως ότι υπάρχει είναι μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά.  Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί έμενα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα για αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θέλεις να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμα σου. Έμενα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω.  Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε. δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε. Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα κι όμως σας διαβεβαιώ δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα και κοιτάξτε τι υπάρχει εκεί έξω. Το όνειρο του σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο.                             Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε."                  ...

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ αρχίζεις να μου δίνεις συμβουλές, δεν κάνεις αυτό που σου ζήτησα. Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ αρχίζεις να μου αραδιάζεις λόγους που δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, ποδοπατάς τα συναισθήματά μου. Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ νιώθεις πως πρέπει να κάνεις κάτι για να λύσεις το πρόβλημά μου, με απογοητεύεις, όσο παράξενο και αν φαίνεται αυτό.   Άκουσε!   Το μόνο που ζητάω είναι να με ακούσεις. Μην μιλάς, μην κάνεις τίποτα, απλά άκουσέ με. Οι συμβουλές είναι φθηνές, αν ήθελα συμβουλή θα έγραφα σε περιοδικό. Και μπορώ και μόνος μου... δεν είμαι αβοήθητος. Αποθαρρυμένος ίσως και διστακτικός, αλλά όχι αβοήθητος.   Όταν κάνεις κάτι για μένα, που μπορώ και πρέπει να κάνω μόνος μου, συμβάλεις στην αύξηση του πόνου μου και της ανεπάρκειάς μου. Αλλά όταν δέχεσαι το απλό γεγονός ότι νιώθω αυτό που νιώθω, όσο παράλογο και αν είναι, τότε μπορώ να πάψω να προσπαθώ να σε πείσω και ν’ αρχίσω να καταλαβαίνω τι κρύβεται πίσω α...